ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
บทเทศน์โอกาสฉลองครบรอบ
50
ปีชีวิตสงฆ์
พระคุณเจ้าวีระเดช
ใจเสรี ที่เคารพรัก บรรดาพระสังฆราชทุกท่าน บรรดาซิสเตอร์ คณะเซอร์
พ่อแม่พี่น้องชาวบ้านท่าแร่ พี่น้องจากทุกวัดที่พากันมาร่วมจิตร่วมใจถวายเกียรติแด่พระเจ้า
ร่วมกับคุณพ่อทั้งสี่องค์ที่ฉลองครบรอบ 25 ปี และ 50 ปีวันนี้
“หนทางพิสูจน์ม้า
กาลเวลาพิสูจน์คน” ของปลอมทุกอย่างไม่สามารถผ่านการทดสอบของกาลเวลาได้
พวกเราทั้งสี่คนยืนหยัดมาได้เป็นเวลายาวนานพอสมควร 25 ปี และ 50
ปี ชีวิตของพวกเราทั้งสี่เดินไปข้างหน้าบนหนทางที่ยาวไกล 25 ปี และ 50 ปี ซึ่งเป็นเวลาที่ไม่น้อย
พี่น้องหนทางสายนี้ไม่ได้ราบรื่นตลอดไป นี่คือความจริง หลายครั้งเราเห็นหลุม
เห็นบ่อ เห็นคอสะพานที่เป็นปัญหาและอุปสรรคในชีวิต
มีบางคนถามผมว่า
“เฮ็ดจังได๋จังสิฮอดห้าสิบปีคุณพ่อ” (ทำอย่างไรถึงจะถึงห้าสิบปี) คุณพ่อได้บอกเขาว่า
“มึงอย่าไปไว” ให้ค่อย ๆ ไป หากเราค่อย ๆ ไป เราจะเห็นหลุมบ่อบนถนนได้ชัดเจน
และเราจะไม่สะดุดล้ม หลายครั้งในชีวิตเรา ความใจร้อนทำให้เกิดปัญหา ภาษาลาวว่า “ขาล่มป่อง
มึงอย่าเก่ง” ผมโชคดีที่ไม่ใช่คนเก่ง พอไปได้ เวลาสอบไม่ได้คะแนน 90-100 เหมือนคนอื่นเขา ผมได้อย่างมาก 72-73 อย่างน้อย 65
ได้ขนาดนี้มีความสุขแล้ว ทำให้เราไม่เครียด คุณพ่อไม่เรียนแบบเอาเป็นเอาตาย
เอาพอให้สอบผ่านพอแล้ว ผมเห็นเพื่อนของผมหลายคนใส่ใจอย่างเต็มที่ในการเรียน
บางคนเป็นอัลไซเมอร์ไปแล้ว ส่วนผมยังอยู่ไม่เป็นอัลไซเมอร์ ไม่เป็นโรคประสาท
ผมชอบนักปราชญ์คนหนึ่งในเรื่องสามก๊กชื่อ
“สุมาอี้” สุมาอี้ไม่ฉลาดเท่ากับขงเบ้ง และไม่มีพรรคพวกเท่ากับโจโฉ
แต่สุมาอี้บอกว่า “คนที่ยังมีชีวิตอยู่คือผู้ชนะ” เหมือนกับการเป็นพระสงฆ์
ไม่ใช่เป็นวันเดียว แต่เป็นจนตาย นี่คือชีวิตที่เราต้องก้าวเดิน
ติดตามพระเยซูเจ้าผู้เป็นพระบุตรองค์เดียวของพระเจ้า ที่พระองค์ทรงส่งมาในโลก
เพื่อเปิดเผยสัจธรรมแห่งเมืองสวรรค์ นำความรอดนิรันดรให้แก่พวกเรา
พระวาจาของพระเจ้าสัปดาห์ก่อนบอกว่า
“ความรอดคือเชื่อในพระเจ้าเที่ยงแท้แต่ผู้เดียว ผู้ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน และเชื่อในผู้ที่พระองค์ทรงส่งมาในโลก”
นั่นคือชีวิตนิรันดร พวกเราทั้งสี่คนได้เดินตามพระเยซูเจ้า สุภาษิตไทยบอกว่า “เดิมตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด”
สำหรับผม 50
ปีลำบากไหม ก็พอประมาณ ความดีมีไหม ก็พอประมาณ อันธพาลละ ก็พอควรอยู่
นี่คือชีวิต กว่าจะถึง 50 ปีสำหรับผม ผมมีความสุขทุกวัน เพราะพระเจ้าผู้ทรงเลือกผมอยู่กับผม
ผมไม่เคยกลัวผีเพราะมีพระเจ้าอยู่กับผม ชาวบ้านเวลาเดินในที่มืดเดี๋ยวมีเสียงว่า “โอ้ย
ผี” ทำไมเรียกหาผี ผมไม่เคยเรียก เพราะพระเจ้าอยู่ในชีวิตของผมแล้ว
หลายคนวุ่นวายอยากได้สารพัดมาเป็นของตนเอง
อยากครอบครองทุกสิ่งทุกอย่าง
เมื่อคุณได้ทุกสิ่งทุกอย่างคุณจะเอาของนั้นไปกองไว้ที่ไหน ไม่มีที่เก็บพี่น้อง
ต้องค่อย ๆ ไป เรียนรู้ที่จะปราบกิเลสตัณหาและความโลภของตน “รู้จักพอก่อสุขทุกสถาน
รู้จักกาลเวลาพาสุขสันต์ รู้จักตนพ้นทุกข์จะสุขใจ รู้อะไรไม่สู้รู้จักตน”
ตรวจดูหรือยังละว่า “หัวใจของเรามีพระเจ้าอยู่ในชีวิตไหม” เมื่อไม่มีพระเจ้า
ไม่ว่าจะไปที่ไหน เจอดีแน่พี่น้อง เพราะไม่มีผู้ยิ่งใหญ่ที่ครอบครองหัวใจของเรา
50
ปีของผมไม่มีอะไรมาก เพราะผมถือว่า ชีวิตอย่าทำอะไรให้ยุ่งยากพอแล้ว
ถ้าหนักก็ต้องปล่อย ต้องวาง อะไรที่เรามองดูว่าเหลือกำลังของเรา
อย่าไปพยายามที่จะเอาชนะมัน สุมาอี้ไม่ฉลาดเท่าขงเบ้ง แต่สามารถทำให้ขงเบ้งตรากตรำลำบากพอสมควร
สุมาอี้ไม่มีพรรคพวกเท่าโจโฉ แต่เมื่อโจโฉสิ้น ลูกของโจโฉ โจผีสิ้น และหลานของโจโฉสิ้นไป
สุมาอี้ค่อย ๆ รวบรวมกำลังขึ้นเป็นใหญ่ เพราะคนที่เก่งกว่าเขาตายหมด แต่เขายังอยู่
“คนที่ยังมีชีวิตอยู่คือผู้ชนะ”
เราต้องก้าวไปด้วยความหวังและกำลังใจ
“โลกเรานี้ใช่ว่าจะสวยงามอย่างที่คิด ชีวิตนี้ใช่ว่าจะลิขิตได้ดังใจฝัน ชีวิตนี้ใช่ว่าจะมีสุขได้ทุกวัน ทุกข์สุขนั้นรอเราอยู่คู่กันเอย”
เมื่อวานเป็นอดีตคือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว อนาคตคือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ยังไม่เกิดขึ้น ดังนั้นอย่าไปใส่ใจ
หรือร้องไห้กับมัน แต่ “จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด” พอแล้ว
ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่ตั้งใจฟังสิ่งที่ผมแบ่งปัน
ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่มาให้กำลังใจผมที่บวชมาครบ 50 ปีวันนี้
ขอบคุณพระเจ้า พระองค์จะพาผมไปอีกกี่ปี ผมไม่กลัวเพราะผมมีพระองค์อยู่ในหัวใจ
หากพระองค์บอกว่า “พอแล้ว” ผมก็ยินดีที่จะไป ขอบคุณคณะสงฆ์ที่มา
ขอบคุณพี่น้องเป็นต้นชาวบ้านท่าแร่ของผม “ผมเป็นคนบ้านท่าแร่กินหมา”
ผมประกาศเช่นนี้เสมอ ขอบคุณพี่น้องที่มาร่วมมิสซาวันนี้ ภาวนาให้พวกเราทั้งสี่ด้วย
เพื่อจะได้ให้คำสอนข้อเตือนใจพี่น้องให้ก้าวเดินไปด้วยกัน ไปยังสวรรค์ของพระเจ้า
ขอพระเจ้าอวยพรพี่น้องทุกคน
คุณพ่อลูกา
สุพล ยงบรรทม
อาสนวิหารอัครเทวดามีคาแอล
ท่าแร่
29 พฤษภาคม 2026






